اسماعیل شپش، ۱۳۶ سال قبل / عکس

از توی طاقچه فحش و ناسزا می‌داد تا به‌ قدری که خسته شود. آن‌وقت التماس می‌کرد و زمینه مصالحه را فراهم می‌نمود.

به گزارش سوالات و مقالات به نقل از فرادید؛ در کتاب خاطرات عین‌السلطنه آمده است که «اسماعیل شپش یک نفر آدمی بود در طهران. قد بسیار کوتاهی داشت تقریبا یک ذرع. ریش و سبیل داشت و تمام امر معیشتش به واسط همان قدش می‌گذشت؛ یا در کوچه و خیابان از مردم چیزی بند می‌شد، یا به خانه‌های مردم می‌رفت و چیزی می‌گرفت. . . همیشه با عیال خودش که دعوا میکرد، عیالش او را توی طاقچه می‌گذاشت و مشغول کار خودش می‌شد. او از توی طاقچه فحش و ناسزا می‌داد تا به‌ قدری که خسته شود. آن‌وقت التماس می‌کرد و زمینه مصالحه را فراهم می‌نمود. ضعیفه با او شرط می‌کرد دیگر بدزبانی نکند. بعد او را به زیر می‌آورد.» ۲۵۹